Collision

Auuww, dit gaat verwacht ik ontzettend sloom. Waarom? Ik heb mijn hand gekneusd en er is ook iets mis met mijn arm en oog. Ongeluk met de fiets, van mijn fietsje af gegooid door een scooter. Fijn. Hoe ik het nou weer voor elkaar om daar een blauw oog mee op te lopen is voor mij ook een groot raadsel. Vrijdag is mijn achterlicht gestolen en daarom zag hij me niet, reed gewoon tegen mijn stuur op. De hele remkabel ligt er af, mijn tas heeft kleine schaafgaatjes in het voorvakje en mijn linkerjaszak is opengescheurt. Mijn fiets is gelukkig diezelfde dag door mijn lieve mama naar de fietsenmaker gebracht. Mijn hand zit nu onder het gaas en pleisters. Doet behoorlijk pijn, eigenlijk is mijn hele linkerarm onbruikbaar.

Vrijdag, ging ik op excursie met de schoolkrant. Naar een studentenvereniging in Groningen, had schoolkrantredacties uitgenodigt van in de buurt. Onder andere wij dus, we kregen een rondleiding door het hele gebouw en een presentatie over hoe het daar werkte. Heel ingewikkeld allemaal met verschillende groepen en systemen, niet veel van bij gebleven. Wat me wel op viel, ze noemden in de presentatie 'alle' studentenverenigingen in Groningen, ook de minder traditionele met minder leden. Maar in de Expreszo van gisteren lees ik dat er ook homostudentenverenigingen bestaan; ook in Groningen, die kwam niet in de presentatie voor. Tss. Na de presentatie was er een borrel met gratis bier, rond half 7 of half 8 (vergeten), konden we daar blijven eten. Gevulde courgette met nootjes en aardappelen voor brave vegetariers als ik :) Heulemaal super. Na het eten besloten een aantal leden van de studentenvereniging om met een heel krat bier aan te zetten en stelden ze een drankspel voor, waarna wij ook uitgenodigt werden om mee te doen. Hoe ging het ook alweer, iemand moest zijn hand op tafel leggen en daar moest iemand anders dan hun hand weer andersom bovenop leggen. Als iemand in dezelfde positie op de stapel terrecht kwam moest die atten. Leden atje des, wij hielden het op een halve. Leuk toch, ik was er aardig goed in ookal gingen er wel een aantal biertjes doorheen. Nog later op de avond was er een debat met 3 leden van de D66 samen met de studenten in de kroeg op dat moment. Pechtold, samen met Ter Hoeve en van Engels, heel interessant maar het mocht niet langer dan het praatje van Ter Hoeve duren want toen moest de crew de bus alweer halen. Ik voelde me ook niet opperbest, veel alcohol en de week daarvoor was ik de hele tijd ziek thuis dus dat kwam even slecht aan. Achteraf had ik liever wel langer willen blijven, maar ik had een vroeglate trein en fietste toen flink aangeschoten naar huis.

De dag erna was de verjaardag van mijn oma, ik had een kater, natuurlijk. De bedoeling was dat ik zou helpen, heb ik ook gedaan. Ik ben rond gegaan met hapjes maar heb me niet uitgesloofd, was dan ook bepaald niet fit. Ik heb heel gezellig gekletst met oude mensen en ook de nieuwe vriend van mijn achtertante ontmoet, Simantha. Hij hield hele verhalen in het engels over Indische veganisten en wat ik moest doen om succesvol te worden als journalist. Heel interessant.

Komende week plus een aantal extra dagen krijg ik het hella-druk. Ik doe mee aan een project van het NNT (Noord Nederlands Theater), Dichterbij. Met professionele begeleiding en veel andere jongen een theaterstuk in elkaar zetten en die aan het eind van de krokusvakantie opvoeren, maar daar heb ik volgens mij ook al over verteld in mijn vorige post.

Alles zijn gangetje, tralalalala. Ik ben echt slecht in het afsluiten van dit soort stukjes.

Afijn, Speciale lieven

Vandaaaag, is het februari de 14e. Morgen ben ik over een maand jarig, want februari heeft maar 28 dagen en ik ben op de 17e jarig. Ik ben echt dol op koffie, na het eten, 's ochtends en in het algemeen. Eigenlijk wil ik het liefst altijd koffie drinken. Als ik thuis kom na school heb ik zin in een kop koffie, na het eten zet ik altijd meteen het koffieapparaat aan en 's ochtends is mijn ochtend niet begonnen zonder een kopje koffie. Het gaat een stuk beter met mij, misschien merk je dat wel aan de manier waarop ik schrijf. Ik ben er nog niet achter of dit een uitzondering van valententijnsdag is, maar ik denk van niet. Want ik heb niet eens een valentijn. Behalve mijn hondje dan, het schatje.
Valentijnsdag dus, wat vind ik van valentijnsdag. Vroeger was dat ook voor mijn zo'n BIG DEAL, van WOAH. Nu merk ik eigenlijk voor het eerst dat het me echt helemaal niets meer uitmaakt. Valentijnsdag voor mij, zonder liefje, is een dag zoals alle anderen. Ik vind iedereen die ik lief vind nog steeds lief en heb wel een flink aantal mensen geknuffeld, maar dat was niet specifiek vanwege valentijn, gewoon omdat ik lekker in mijn vel zat. En als je, je goed voelt vind je mensen automatisch nog een beetje extra lief. Of het nou valentijnsdag is of niet. Op die blogsite waar ik zit, tumblr. Zeikt de hele wereld wat af over valentijn. Oh, mijn god ik ben weer alleen deze valentijn. Officiele for-ever-alone-day en fuck fuck fuck valentines day. Ik niet dus, niet dit jaar.
Ik weet nog wel dat ik een paar jaar terug rond deze tijd iemand leuk vond maar ik speciaal tot valentijn ging wachten met het verzenden van mijn briefje. En onderaan het briefje stond dan: Jammer dat je met valentijn anoniem moet zijn, maar ik zit vaak naast je bij toneel. Had die meteen door natuurlijk, uiteindelijk een van de grootste fouten die ik ooit gemaakt heb, het versturen van dat briefje. Ik heb eigenlijk nog nooit een succesvolle valentijn gehad.
Ik zou een speciaal lief van mij misschien wel vandaag vragen hoe het zat, maar in de ochtend kreeg ik van iemand anders te horen hoe het zat. Totaal geen effect op mijn humeur, misschien had ik het wel verwacht. Of ik vind het helemaal niet erg.
Nou blijkt dat ik toch meer dan valentijn gedaan heb dan ik in de eerste instantie dacht.
Op het moment, luister ik naar mooie muziek, knabbel ik aan mijn nagels en speel ik de sims 3. Ik heb een familie van 6. Een lesbisch stel met een heel-goed-gelukte tienerdochter en het broertje van een van de vrouwen met zijn vrouw en dochter. Klinkt ingewikkeld misschien, is het niet. Ik had ook nog een oma-mama voor de broerzus maar die is twee dagen geleden gestorven. Gaat altijd zo plotseling bij de sims! Ze was nog zo gezond, maar sportte niet genoeg denk ik. Afijn, blij dat ze weg is want ze maakte de baby steeds wakker.
Ik heb een twitter aangemaakt voor dingen die mijn broer zegt, zijn opmerkingen mogen met de wereld gedeeld worden. http://twitter.com/thijsays
Afijn, dat was het. Alles prima kapitein. Fijne valentijnsdag!

Wedding Preview: Noah and Rachael

Niet al te gebruikelijk, maar ik moest gewoon nog iets delen op dezelfde dag.


Ben Potter & Drew Barefoot

Snifsnotterkuch hoera!

Dit zijn de momenten, waarop je dingen herinneren gaat. Ik ben nu al snipverkouden/grieperig sinds zondag. Heb daarvoor al twee leuke plannen af moeten zeggen. Maandag zouden we het filmproject afronden en woensdag zou ik helpen met het voorbereiden van de opendag.
Het is nu piepvroeg en ik kom nogmaals tot de conclusie dat dit toetsenbord echt niet handelbaar is. Ik had het over herinneren, want wat ik me herinner is dat ziek zijn vroeger zo leuk was. Hiep, hiep hoezee ik was een beetje flauw en dan kon ik een dagje thuisblijven. Nu, ben ik er toch echt van overtuigd dat, je niet kiplekker voelen, niet lekker is. Ik wil gewoon weer kunnen ademenhalen, rondhuppelen en 23 kilometer heen en terug naar school fietsen. En naar al die evenementen in mijn leuke leven toe! Vrijdag, da's morgen, ga ik op excursie met de schoolkrant naar een studentenvereniging in Groningen. Dat zou echt super moeten worden, mits ik me goed voel en er überhaupt heen ga.

Ik ben weer aan een nieuw verhaaltje begonnen, in het engels en het gaat over iemand zoals ik, maar dan anders. Ik zet het niet online, want ik heb een nieuwe manier van tikken voor mezelf uitgevonden. Niet letter op spelfouten en zinsstructuur! Ik schrijf alleen voor mezelf, en hoef niet te letten op dat ik iets fout doe. Schrijft een stuk ontspannender, gewoon je hoofd legen.

Superblij supercool gaaf super nieuws trouwens ook nog! Mariem, een meisje dat ik stiekem openbaar volg op twitter vroeg me laatst uit het niets of Dichterbij van het NNT niets voor mij was. Heb ik toen opgezocht. En ik heb me uiteindelijk ook nog eens aangemeld ook! Wablief, de impulsiviteit! Dichterbij is een project waar je onder proffesionele begeleiding een voorstelling in elkaar zetten gaat. Zie onder.

In de krokusvakantie van 2011 gaat er weer een nieuw Dichterbij project van start. Dit keer is het thema gebaseerd op de grote zaal voorstelling van het NNT op dat moment: Teiresias.
Dichterbij is hét jongerenproject van het Noord Nederlands Toneel en Club Guy&Roni. Zestig jongeren kunnen een kijkje krijgen in onze keuken en ervaren wat het is om theater te
maken bij deze professionele gezelschappen. Je kunt deelnemen in de categorieën acteren, dansen, muziek maken, podiumtechniek, videofilmen en monteren. Dat blijft niet
gescheiden: iedereen die op het podium staat zal meer disciplines tegelijk beoefenen. Wat wij willen is jongeren inwijden in het soort totaaltheater dat we maken. Dit is de 13e editie. En de meest gehoorde uitspraak van de deelnemers is “dit ga ik mijn hele leven niet meer vergeten!”, gevolgd door “dit was fantastisch! Ik wil meer..”

Nou mijn hoofd zit dus vol positiviteit. Waarschijnlijk ga ik dan ook verblijven in een jeugdhotel, heb ik ook nog nooit eerder gedaan eigenlijk :) Zin an!
Maar eerst moet al die ziekte en modder mijn hoofd uit, dankuwel.

Man About Town starring Kilian Martin | Autumn/Winter 2010

Deplorabel

Ik doe chagarijnig tegen alles en iedereen, luister naar depressieve, experimentele muziek die niemand kent en ik ben altijd moe. Hoi, Fleur is de naam. Fleur die een hekel aan haar eerste voornaam heeft en daarom er op staat om Fleur genoemd te worden. Fleur van 16, die denkt dat haar verjaardag snel is. Ookal duurt dat nog langer dan een maand, en komt eerst de voorjaarsvakantie nog. Word ze alweer 17, hoezee.

Vroeger gingen we rond deze tijd op wintersport. Nu hebben we geen geld meer. Geen geld niet voor niks niet. Niet voor vakantie, niet voor leuke kleren en niet voor de bus naar school.

Mijn ouders maken zich zorgen, ik heb het druk. Maar omdat mijn ouders zichzorgen maken mag ik het niet druk meer hebben, terwijl dat het enige in mijn leven is dat me nog lijkt te interesseren. Organiseren en nieuwe mensen ontmoeten is veel leuker dan iets proberen wat je toch niet kunt, genaamd school. Naar een examen toewerken dat ik toch niet haal, waar ben ik mee bezig.

Het is eindelijk weer weekend, de weken gaan best snel de laatste tijd. Als ik mocht, kon ik zaterdag helpen met een filmproject, zondag naar Arnhem nieuwe mensen ontmoeten en maandagavond het filmproject afronden. Maar mijn ouders vinden het een goed plan om Arnhem af te lassen, de leukste van de drie.

Vandaag, net, aan tafel, werd mijn vader ontzettend kwaad. Omdat ik alweer eens heel leuk chagarijnig deed. Alsof ik daar lol in heb. Paps noemde me, wat was het, een arrogante trut ofzo. Schelden doet ie normaal nooit zomaar, best geschrokken daardoor. Waar hij het meest kwaad om werd is mijn houding. Omdat ik ze niets vertel en ik altijd chagarijnig ben, hallo.

Ik kan niet vertellen, ik moet mezelf er echt tot dwingen. Altijd zo moe, en dan moet je alles wat je die dag beleefd heb ook nog eens aan je ouders uitleggen. Die dat dan nóóit de eerste keer begrijpen, en dan raak ik weer verder geirriteerd omdat het zo voor de hand ligt. En ondertussen maar dingen verbieden. Ik denk dat iedereen het wel kent.

Ik weet nog wel dat ik vroeger nooit dit soort dingen had, zat ik dag in dag uit achter mijn computertje. Blij dat ik nu eindelijk een leven heb, is het nog niet goed. Hè.

Klaagpost, blahblahblah. Ik wilde over de dingen typen die ik meemaak, maar dat doe ik wel een andere keer. Het regent nu eventjes, maar ik ben er van overtuigd dat de zon wel weer gaat schijnen na een paar goede cijfers.

Gepruts

The Gardevance
I found my life to be tristifical, so in my morning I went to meet an eternitarian. She said she would help me find a place where I could be like something cosmogyral. Usually I wasn’t really a person intrested in the supernatural. I have studies siagonology, a study I did purely autexousious. But this woman, this nepheliad...
When I arrived she immediately pulled out a gardeviance. I couldn’t ictuate with the meaning of it. She said I had to touch it. The fabric revoked a senticous feeling in my fingers. I tried to ask her what was going on but she made an interfation. ‘If you think you are nequient to concentrate we should stop now. I will help you become a sparsile, but only if you cooperate’, she said. Out of the gardeviance she took a perantique object I couldn’t identify. Now that it was no longer in the gardeviance I felt a feeling of vacivity come over me. ‘This gardeviance is unable to produce a redamancy. But the feeling will leave you starrified’, she said. And that’s when I understood.

De koffer
Ik vond mijn leven maar triest, dus heb ik in de ochtend een afspraak met een spiritueel iemand gemaakt. Eentje die gelooft in reïncarnatie en zo. Aan de telefoon zei ze dat ze helpen kon om een plek te vinden waar ik kon zijn als iets dat in het universum rondspint. Normaal ben ik niet zo’n persoon dat geïnteresseerd is in het spirituele. Ik heb een studie op het gebied van botten gedaan, deze studie deed ik compleet uit vrije wil. Maar deze vrouw… deze wolkennimf…
Toen ik aankwam haalde ze meteen een koffer tevoorschijn. Ik kon de betekenis van de koffer niet benadrukken. Ze zei dat ik het aanraken moest. Het materiaal wekte een prikkelig gevoel in mijn vingers. Ik probeerde haar te vragen wat er gebeurde maar ze onderbrak me. ‘Als je denkt dat je niet in staat bent om je te concentreren kunnen we beter nu stoppen. Ik kan je helpen om een deel van een ster te worden, maar alleen als je meewerkt’, zei ze. Uit de koffer haalde ze een heel antiek voorwerp, ik kon er niet uithalen wat het was. Nu dat dit niet meer in de koffer zat voelde ik een gevoel van leegte over me heen gaan. ‘Deze koffer kan je niet terug liefhebben. Maar het gevoel verlaat je vol met sterren’, zei ze. En toen begreep ik het.

tristifical - causing to be sad or mournful.
eternitarian - one who believes in the eternity of the soul.
cosmogyral - whirling round the universe.
siagonology - study of jaw-bones.
autexousious - exercising or possessing free will.
nepheliad - cloud-nymph.
gardeviance -chest for valuables; a traveling trunk.
ictuate - to emphasize.
senticous - prickly; thorny.
interfation - act of interrupting another while speaking.
nequient - not being able.
sparsile - of a star, not included in any constellation.
perantique - very antique or ancient.
vacivity - emptiness.
redamancy - act of loving in return.
starrify - to decorate with stars; to make into a star.

Titel verklaard; mijn moeder zei dat dit tijdverspilling was en ik toch een raar kind ben. Maar daar ben ik best wel een beetje trots op. Het klopt misschien niet helemaal, maar blijft leuk om te doen.