Vlinderrr

WIIEIEIEHIIIEEHIIEE, KIJK MIJ NOU IK BEN EEN VLINDER.

Hallo blog. Lang niet gesprookt.
Ik verveel me de blubber, want ik ben klaar met school.
We kijken nog alleen maar film, en ik ben OVER.
Natuurlijk zijn er stiekem nog wel dingen die ik moet doen, maar die stel ik uit.
Daar ben ik immers een vlinder voor.
Vanavond heb ik een feestje in Drente en 16 juli is mijn eigen feestje.
Waar (staat op het lijstje van dingen die ik nog doen moet) ik ook nog mensen over moet mailen.

Nou oke. Doei.

Vivre

Ik verwaarloos mijn blog een beetje, laatst zou ik nog een uitgebreid stukje over Parijs typen. Maar toen lag blogspot er natuurlijk weer uit. Inmiddels lig ik er weer uit. Schrijven komt bij mij in vlagen, soms dan wil het lukken en dan heb ik weer een dip. In mijn dip's komen de stukjes lang niet zo leuk op papier als zonder dip. Saus. Het is half 9, vrijdag, ik ga straks naar school. Vanmiddag komt Kim, en het zal wel geen fantastisch weer worden.

Ik heb nu twee donderdagochtenden gemist door afspraken met de huisarts en ben doorverwezen naar een kinderarts, ik ben tenslotte minderjarig. Treden er daar problemen op mag ik altijd daar terug komen.

Parijs dus, een grote stad, maar niet wat ik er van verwacht had. De kunst op straat en in gebouwen is prachtig. Maar de mensen, nog steeds, onvriendelijk en het verkeer, nog steeds, afschuwelijk. Al maak ik daar wel de vergelijking met Nice, minder kunst op straat maar wel leuker. Een docent vertelde me dat Nice veritalianiseerd is, omdat het zo vlakbij de grens licht (half uurtje met de auto). Misschien is Italie dan toch iets meer mijn land. Of gewoon Nice, lekker er tussenin. Tijdens de werkweek (Parijs) werd ik ziek, dus de week was niet zo geslaagd voor mij als hij had kunnen zijn. Maar het is wel een avontuurtje +1.

Misschien ga ik daar een andere keer nog uitgebreid over schrijven, dit is slechts een update.

Witste jongen op de planeet

Ik heb een conclusie getrokken. Die conclusie luidt, ik heb teveel muziek. Momenteel staat in het balkje onderaan itunes dat ik 5082 songs en 30,46 gb te luisteren heb. Nou klinkt dat helemaal niet zo erg, maar mijn probleem is dat ik graag heb dat er een bepaald aantal sterretjes achter ieder nummer staat zodat ik weet of ik het nummer leuk vind of niet, van te voren. Als je snapt wat ik bedoel. Het is zo veel dat ik het niet allemaal beluisteren en 'raten' kan. Beetje vervelend, maar ik heb gelukkig wel veel keus. Momenteel luister ik naar Whitest Boy Alive - Burning. Nou heb ik dit nummer zeker eerder gehoord maar ik kan de titel er niet aan koppelen. Ook een nadeel van overvloedig veel muziek hebben.

Ik blog al een tijdje niet meer, tenminste niet hier. Ik open regelmatig klad op mijn bb om mijn gedachten vast te leggen. Dat terzijde, ik begin nu weer hier. Want dit is een leuk plekje, hoi blog.
Ik schrijf weer, niet alleen in klad. Ik ben begonnen met 3 verhalen, waarvan voor één ik echt gemotiveerd ben. Een cliché verhaal dat sprongen in de tijd maakt. Dan is de hoofdpersoon 3 en verteld ze over haar moeder en dan is ze 17 en overlijdt haar oma bij wie ze inmiddels woont. Ik laat ook expres belangrijke stukken weg die je dan later door flashbacks alsnog te weten komt. Oh, dus ze had wèl een relatie met die jongen. Die hele relatie is voordat ze al twee jaar uit elkaar zijn nog nooit eerder vermeld. Taal is leuk, vooral om mee te knoeien. Wat ik minder leuk vind aan taal en dan specifiek het Nederlands is dat je belangrijk zonder 'e' tussen de 'g' en de 'r' schrijft en dat onnuttig een echt woord is. Onnuttig is namelijk, dat kun je niet ontkennen, een heel erg lelijk woord. Het Nederlands over het algemeen is eigenlijk helemaal geen mooie taal. Als je 'ik hou van je' zegt, komt dat minder gevoelig over dan 'i love you' of 'je t'aime'. Of ligt dat aan mij? Maria was het met me eens, maar zij vind bijna alles wat ik zeg niet mooi.

Ik heb net de film Grease gezien, misschien is dat nu mijn favoriete film. Binnenkort wil ik samen met Maria 'The King's Speech' zien. Die keken mijn ouders gisteravond. Ik dacht dat ik respect had gekregen voor Nederlandse films sinds ik 'komt een vrouw bij de dokter' en 'de gelukkige huisvrouw' gezien heb maar met Nederlands keken we nu 'de eetclub' en die film heeft me weer ontzettend teleurgesteld. De kwaliteit in de film was alleen maar Carice van Houten. Nederlanders kunnen niet film-acteren. Hou het alsjeblieft bij fysiek theater, ook al was dat een belg. Dit snap je misschien niet en dat hoeft ook niet. Nog iets jammers: alsjeblieft in plaats van alstjeblieft. Dat tweede woord klopt gewoon niet omdat het een combinatie van als-je-blieft is. Maar alst klinkt mooier, mening. Whitest Boy Alive is zeker niet verkeerd, en ja kijk dat vergeet je dus dat je zoiets hebt wanneer je zoveel muziek te beluisteren hebt.

Shannyn Sossamon - I wish That

Eduard Rekker

Van uitstel gesproken, ik heb gezegt dat ik dit woensdag al zou typen. Maar daar kwam natuurlijk donderdag mijn verjaardag, vrijdag mijn tripje naar Groningen en zaterdag (...) niets van terrecht.
Punt is! Iedereen weet van die ramp in Japan natuurlijk, veel ellende met aardbevingen en kerncentrales. In ieder nieuwsprogramma word er over gesproken en het NOS Journaal houd zelfs een live-blog bij. Nu had onze geschiedenisdocent woensdag iets heel leuks voor de klas geregeld, we kregen namelijk de kans om in de klas, via skype met Eduard Rekker te praten. Die is na de ramp al vrij snel naar Tokyo vertrokken, om te rapporteren vanaf bestemming.
-------------
Het is echt jammer dat ik dit niet afgemaakt had binnen een week na het gesprek, dan had ik natuurlijk veel meer kunnen opschrijven. Wat hij geregeld had was een skype-gesprek met Eduard Rekker, vanuit Japan. We mochten vragen bedenken en die tijdens dat gesprek aan hem stellen. Het hele gesprek duurde niet heel veel langer dan een paar minuten maar we hebben er toch een hele les voor uitgetrokken, leuk! Ik heb notulen gemaakt tijdens de 'presentatie'. Laat ik die er even bij pakken.

De les begon met het verschuiven van alle stoelen en tafels zodat de hele klas een beetje zichtbaar was. Daarna deden we een skype test. Testen of iedereen hoorbaar en zichtbaar is. Er waren natuurlijk ook weer mensen die niet in beeld wilden, ik zat vooraan. Rekker moest eerst nog bellen met BNR Radio en Omrop Fryslan voordat hij ons te woord kon staan. Terwijl we wachten vraagt Zandbergen om een aantal van de vragen en kiezen we een beetje luchtig uit welke er gesteld gaan worden. Zandbergen spreekt nog even via textchat met Rekker waarin hij vraagt hoeveel tijd we nodig hebben. Zandbergen zegt dat dit van hem afhangt, 5 minuten zou mooi zijn.

9 voor 3. Rekker loopt ergens heen met de laptop, het beeld doet het goed. Eerst verteld hij zelf kort iets, veel collega's zijn al vertrokken. Er waren 10 minuten nog naschokken. Tokyo is nog best druk, hijzelf denkt dat het meevalt en dat de Nederlandse media overdrijft. Iedereen gaat zijn gang, kleine dingen die opvallen zijn bijvoorbeeld dat de supermarkten leeglopen.
De eerst vraag komt van Neeltsje. Rekker verteld dat Japanners groepsbewust zijn, er een grote crisis is en dat ze zich veel zorgen maken. (Dat zijn dus de nadelen van iets moeten schrijven met korte aantekeningen waar ik me niet alles van herinner). De keizer van Japan sprak vandaag, hij had iets over de ramp eerder van de media gehoord dan van zijn eigen informanten. Ergens, ik denk ik Tokyo, was er geen radioactieve straling te meten. De president vind de vergelijking met de atoomramp veel te overdreven. Het is de 7e president in 8 jaar, Rekker vergelijkt hem met de voetbalcoach van Ajax. Dan wordt de ramp met die in Tsjernobil vergeleken. Grootste verschil is dat in Tsjernobil de kerncentrale draaide toen hij ontplofte. In Japan staat deze uit, maar hij is wel oververhit. Veel mensen zitten nu zonder stroom en water.

Nog een laatste vraag, wat gaat u nu zelf doen. Overmorgen (een hele tijd terug inmiddels) vertrekt hij naar Osaka en vanaf daar gaat hij terug naar Nederland. Misschien doet hij vanuit Osaka nog een reportage, veel mensen zijn naar Osaka gevlucht dus hij is benieuwd naar de situatie daar.

Voedsel

Tsjongejongejonge. Soms heb je dat gewoon ineens hè, geen inspiratie. Misschien wel omdat er geen vervelende dingen in mijn leven gebeuren op het moment, want bloggen is het makkelijkst als je ergens over klagen kunt. Een dingetje, ik ben gezakt van 2 vijven op mijn eindrapport naar drie. Das wel, kut. Maar je weet wat ze zingen: 'I WILL SURVIVE!'. Ook als ik zitten blijf. Ik zou nog verder bloggen over in en rondom dichterbij, maar omdat ik niet voldoende foto's gemaakt heb en ik alleen maar aan de toekomst denk sijbelt dat vrij snel mijn hoofd uit. Het was anders wel fantastisch. Dit weekend, dat nu in principe nog steeds gaande is, maar ik moet wel vroeg naar bed, was er Eten Krengen. Ik ging de vriendjes en vriendinnetjes van mijn vriendinnetje (<3) ontmoeten. Eten Kregen slaat op, met de hele vriendengroep samenkomen bij iemand thuis, samen koken, samen eten en dan afwassen voordat iedereen klaar is met eten, (roos en ik :p). Moet zeggen, er was wel een boel drama gaande op die avond, want iedereen had elkaar al zo lang niet meer gezien. Ik stond er nogal buiten, kreeg niet veel mee, snapte de grapjes niet, kon niet meepraten. Maar desondanks vond ik het heel gezellig. Iedereen is daar ook heerlijk muzikaal, dus de avond kon niet verder zonder met zijn allen in zingen uit te barsten. Liedjes die ik ook wel goed kende van MTV, maar dan wel vaak alleen het refrein. Dit heb ik trouwens ook eerder gedaan met dichterbij, maar toen waren we met minder en aten we veganistisch. Luuk, Marte, mijn vriendinnetje Mariem en ik waren daarbij, maar we hadden voor minstens 8 personen gekookt! Moeilijk in te schatten dat! Als ik voor mezelf kook doe ik dat met de ingredienten die ik al in huis heb en gebruik ik 1 tomaatje, een kwart komkommer, een doosje nootjes; die fiets. Ik ben komende donderdag jarig, da's over 4 dagen. Word ik 17, hoezee! Ik twijfel nog of ik een taarteetmiddagje organiseer of dat ik met mijn ouders en vriendin uit eten ga naar een vegetarisch restaurant in Groningen. We kunnen natuurlijk ook dat weekend uit eten, maar ja dat word dus nog wat. Oke, dat was het. Kort maar alles leuk vind ik. Hedoei! xoxxox

Alles opnieuw

Hè, dit is ook alweer twaalf dagen geleden. Zal ook maar weer eens bloggen, leuk voor later, zeg ik dan. Maar wat verwacht je dan ook, ik heb de meest fantastische 9 dagen ooit achter de rug. En die 3 woorden, dat 'achter de rug', breekt nog steeds mijn hart. Het is voorbij, en het zal niet nog eens plaatsvinden tot ten minste volgend jaar. We hebben wel een reunie op 18 maart, geen idee of we dan ook spelen gaan. Ik ben echt verliefd op iedereen van dichterbij, op een in het bijzonder het meest. Ik heb allemaal fantastische mensen ontmoet.

Dichterbij hielt in dat je om 10 uur bij de Machinefabriek kwam. We begonnen dan met een warming up en de eerst paar dagen werden we onderverdeeld in groepen om scenes te maken. Eind van de middag presenteerden we deze en soms werkten we nog aan een scene van het stuk. Naarmate de tijd vorderde kreeg het stuk zelf meer vorm en werkten we meer aan de scenes om die te perfectioneren. Er werden op het laatste moment nog veel aanpassingen gemaakt, maar uiteindelijk hebben we toch een geweldig stuk in elkaar geflantst. Mijn ouders vonden het in ieder geval geweldig.

Het stuk: De eerste scene vond zich plaats in de ontvangstruimte. In het midden voor stond een houten kist met bloemen erop en een foto van een van de acteurs, die de overledene voorstellen moest. Teresias was dood, wij rouwden er om. Dit ging vooral heel goed toen iedereen in huilen uitbarste bij de laatste voorstelling toen het besef dat het bijna voorbij was ontstond. Maar in de originele versie moesten we gewoon verdrietig kijken en elkaar een beetje troosten. Dan begon Iris, de begravenisonderneemster met een welkomsspeech. Dag 2, zondag, studeerde Jos (eindregie), nog een begravenislied in met het publiek. Iris kondigt uiteindelijk Luuk aan, die dronken binnenstrompelt en begint met het lied van Acda en de Munnik, als je me morgen ziet. Als dat afgelopen is beginnen Wilske en Emma met 'Use somebody', Luuk drumt inmiddels op zijn schoen. Wilske en Emma delen een microfoon en vechten er uiteindelijk om wie er vooraan mag staan. Als het lied nog niet voorbij is moet ik de microfoon afpakken en beginnen met mijn speech voor mijn lieve opa. Deze speech bevatte allemaal spreekwoorden met zien, die opa van mij was blind weet je wel. Jammer genoeg hadden eigenlijk alleen de mensen van de zaterdagavond uitvoerig dat goed door.

Goed, na mijn speech verdrink ik me dus weer tussen de mensen en begint de Flashmob. Dat is een soort rouwdans waaraan iedereen van het stuk meedoet. De kist word dan opgetild en naar buiten gedragen, het publiek word verzorgt om te volgen, we gaan buiten het gebouw om met de kist en zingen het net ingestudeerde begravislied. Jouw levenslust, jouw blijgezicht x2 blijven bestaan 2x jouw levenslust, jouw blijgezicht x2 we laten je gaan. Hoog daar in de hemel, ben jij nu bij hen 2x en dat herhaal je dan een aantal keer. In het begin klonk het prachtig, maar als je het iedere dag 10x hoort begint het toch te vervelen. We gaan via de achterdeur weer naar binnen en het publiek kan plaatsnemen. Ondertussen is David, de acteur die Teresias in het begin speelt in de kist gekropen. Nu komt de rouwdans, paar mensen van dichterbij waaronder ik met nog een aantal mensen een soort deprissieve soundwave maken van klaag-gezang en andere geluiden. We gaan daarna over op een soort kerkliedje en persen ons in een paarse jurk met meerdere gaten voor hoofden, ziet er komisch uit. Gertjan, de priester begint een preek die nergens op slaat in het Italiaans, over pizza en bassie en adriaan. Na zijn speech, bij het E nomine patre gedeelte; gaat er een mobieltje af. Iedereen geschokt, maar de telefoon word niet geidentificeerd. Dus begint de priester opnieuw, maar de telefoon gaat opnieuw over. Dan word de kist als het ware opengetrapt en ontwaakt de dode. We beginnen een gospelnummer over zijn leven en over wat ze van de voorstelling verwachten mogen, een verhaal van zijn dood tot zijn geboorte.

Na de dood begint de sterfscene, een maffiadecor met 3 mensen. Twee mensen verliezen van Teresias met poker en willen hem daarna dood. Dit mislukt tot een van de mensen perongelijk een glas vergif naast Teresias neerzet dat hij opdrikt met de verwachting dat het water is. Een van de moordenaars is in het proces gestorven en de andere is hem gevlucht toen de telefoon afging. Een van de mooiste scenes van het stuk. Na de sterfscenes hoor je een verteller die zegt dat Teresias in zijn laatste dagen nog heeft gevochten voor de stad Thebe. Wij hebben dit vertolkt met een superheldenscene, superhelden als Samson en Gert, Flower Fluffy, Polly Power, Action Barbie, Vogelbekdierwoman en nog twee vochten tegen Teresias. Ondertussen was er ook een massagevecht aan de gang, een soort dans waarin een groep mensen op een afstandje door iemand in elkaar geslagen werden. Ook heel mooi gedaan, vond ik.

Na de gevechtsscene kom je bij de scene van de twee orakels. Mariem en Addowa in mooie jurken op lichtgevende emmers die een engels dialoog houden over dat ze eigenlijk helemaal geen voorspellingen doorkregen van de goden. Na die scene komt de scene met de poppenkast, die vertellen het verhaal over Odysseus. Daarna de boerenscene, Caspar houd een betoog dat sterk op die ideeen van de PVV lijkt maar dan over boerderijen en kippen. 'Deze boerderij is vol! En vol is vol!'. Na de boerenscene komt mijn scene waarin we het verhaal van Oedipus in de vorm van papieren bordjes vertellen. Boel ellende zat hier aan vast, maar het is uiteindelijk wel goed gegaan. Daarna danste men de tango, geblindoekt en vastgebonden voeten. Ook op Oedipus uit te beelden. Na de tango kwam een van de leukste scenes. De piemelscene bestond uit een lied over vrouwen die ineens een piemel hadden. Heel tuttige jurkjes waar een gruwelijke neplul onderuit kwam! Na de piemelscene kwam de scene waarin Teresias blind word, hij ontdekt een naakte Athene die hem van schrik met blindheid vervloekt. Daarna doen we met zijn allen een regendans om de geboorte uit te beelden. In die scene worden we ook allemaal echt zeikenat, vooral Mariem die de moeder speelt krijgt een kroonluchter met water over zich heen.

Oke, ik zou natuurlijk nog veel meer typen maar het word laat en ik word lui. Dus ik hou het voor nu hier bij. Ik vind nog wel een ander momentje waarin ik uitgebreid vertel over dichterbij alles om de voorstelling heen ;)


xooxoxox

Collision

Auuww, dit gaat verwacht ik ontzettend sloom. Waarom? Ik heb mijn hand gekneusd en er is ook iets mis met mijn arm en oog. Ongeluk met de fiets, van mijn fietsje af gegooid door een scooter. Fijn. Hoe ik het nou weer voor elkaar om daar een blauw oog mee op te lopen is voor mij ook een groot raadsel. Vrijdag is mijn achterlicht gestolen en daarom zag hij me niet, reed gewoon tegen mijn stuur op. De hele remkabel ligt er af, mijn tas heeft kleine schaafgaatjes in het voorvakje en mijn linkerjaszak is opengescheurt. Mijn fiets is gelukkig diezelfde dag door mijn lieve mama naar de fietsenmaker gebracht. Mijn hand zit nu onder het gaas en pleisters. Doet behoorlijk pijn, eigenlijk is mijn hele linkerarm onbruikbaar.

Vrijdag, ging ik op excursie met de schoolkrant. Naar een studentenvereniging in Groningen, had schoolkrantredacties uitgenodigt van in de buurt. Onder andere wij dus, we kregen een rondleiding door het hele gebouw en een presentatie over hoe het daar werkte. Heel ingewikkeld allemaal met verschillende groepen en systemen, niet veel van bij gebleven. Wat me wel op viel, ze noemden in de presentatie 'alle' studentenverenigingen in Groningen, ook de minder traditionele met minder leden. Maar in de Expreszo van gisteren lees ik dat er ook homostudentenverenigingen bestaan; ook in Groningen, die kwam niet in de presentatie voor. Tss. Na de presentatie was er een borrel met gratis bier, rond half 7 of half 8 (vergeten), konden we daar blijven eten. Gevulde courgette met nootjes en aardappelen voor brave vegetariers als ik :) Heulemaal super. Na het eten besloten een aantal leden van de studentenvereniging om met een heel krat bier aan te zetten en stelden ze een drankspel voor, waarna wij ook uitgenodigt werden om mee te doen. Hoe ging het ook alweer, iemand moest zijn hand op tafel leggen en daar moest iemand anders dan hun hand weer andersom bovenop leggen. Als iemand in dezelfde positie op de stapel terrecht kwam moest die atten. Leden atje des, wij hielden het op een halve. Leuk toch, ik was er aardig goed in ookal gingen er wel een aantal biertjes doorheen. Nog later op de avond was er een debat met 3 leden van de D66 samen met de studenten in de kroeg op dat moment. Pechtold, samen met Ter Hoeve en van Engels, heel interessant maar het mocht niet langer dan het praatje van Ter Hoeve duren want toen moest de crew de bus alweer halen. Ik voelde me ook niet opperbest, veel alcohol en de week daarvoor was ik de hele tijd ziek thuis dus dat kwam even slecht aan. Achteraf had ik liever wel langer willen blijven, maar ik had een vroeglate trein en fietste toen flink aangeschoten naar huis.

De dag erna was de verjaardag van mijn oma, ik had een kater, natuurlijk. De bedoeling was dat ik zou helpen, heb ik ook gedaan. Ik ben rond gegaan met hapjes maar heb me niet uitgesloofd, was dan ook bepaald niet fit. Ik heb heel gezellig gekletst met oude mensen en ook de nieuwe vriend van mijn achtertante ontmoet, Simantha. Hij hield hele verhalen in het engels over Indische veganisten en wat ik moest doen om succesvol te worden als journalist. Heel interessant.

Komende week plus een aantal extra dagen krijg ik het hella-druk. Ik doe mee aan een project van het NNT (Noord Nederlands Theater), Dichterbij. Met professionele begeleiding en veel andere jongen een theaterstuk in elkaar zetten en die aan het eind van de krokusvakantie opvoeren, maar daar heb ik volgens mij ook al over verteld in mijn vorige post.

Alles zijn gangetje, tralalalala. Ik ben echt slecht in het afsluiten van dit soort stukjes.

Afijn, Speciale lieven

Vandaaaag, is het februari de 14e. Morgen ben ik over een maand jarig, want februari heeft maar 28 dagen en ik ben op de 17e jarig. Ik ben echt dol op koffie, na het eten, 's ochtends en in het algemeen. Eigenlijk wil ik het liefst altijd koffie drinken. Als ik thuis kom na school heb ik zin in een kop koffie, na het eten zet ik altijd meteen het koffieapparaat aan en 's ochtends is mijn ochtend niet begonnen zonder een kopje koffie. Het gaat een stuk beter met mij, misschien merk je dat wel aan de manier waarop ik schrijf. Ik ben er nog niet achter of dit een uitzondering van valententijnsdag is, maar ik denk van niet. Want ik heb niet eens een valentijn. Behalve mijn hondje dan, het schatje.
Valentijnsdag dus, wat vind ik van valentijnsdag. Vroeger was dat ook voor mijn zo'n BIG DEAL, van WOAH. Nu merk ik eigenlijk voor het eerst dat het me echt helemaal niets meer uitmaakt. Valentijnsdag voor mij, zonder liefje, is een dag zoals alle anderen. Ik vind iedereen die ik lief vind nog steeds lief en heb wel een flink aantal mensen geknuffeld, maar dat was niet specifiek vanwege valentijn, gewoon omdat ik lekker in mijn vel zat. En als je, je goed voelt vind je mensen automatisch nog een beetje extra lief. Of het nou valentijnsdag is of niet. Op die blogsite waar ik zit, tumblr. Zeikt de hele wereld wat af over valentijn. Oh, mijn god ik ben weer alleen deze valentijn. Officiele for-ever-alone-day en fuck fuck fuck valentines day. Ik niet dus, niet dit jaar.
Ik weet nog wel dat ik een paar jaar terug rond deze tijd iemand leuk vond maar ik speciaal tot valentijn ging wachten met het verzenden van mijn briefje. En onderaan het briefje stond dan: Jammer dat je met valentijn anoniem moet zijn, maar ik zit vaak naast je bij toneel. Had die meteen door natuurlijk, uiteindelijk een van de grootste fouten die ik ooit gemaakt heb, het versturen van dat briefje. Ik heb eigenlijk nog nooit een succesvolle valentijn gehad.
Ik zou een speciaal lief van mij misschien wel vandaag vragen hoe het zat, maar in de ochtend kreeg ik van iemand anders te horen hoe het zat. Totaal geen effect op mijn humeur, misschien had ik het wel verwacht. Of ik vind het helemaal niet erg.
Nou blijkt dat ik toch meer dan valentijn gedaan heb dan ik in de eerste instantie dacht.
Op het moment, luister ik naar mooie muziek, knabbel ik aan mijn nagels en speel ik de sims 3. Ik heb een familie van 6. Een lesbisch stel met een heel-goed-gelukte tienerdochter en het broertje van een van de vrouwen met zijn vrouw en dochter. Klinkt ingewikkeld misschien, is het niet. Ik had ook nog een oma-mama voor de broerzus maar die is twee dagen geleden gestorven. Gaat altijd zo plotseling bij de sims! Ze was nog zo gezond, maar sportte niet genoeg denk ik. Afijn, blij dat ze weg is want ze maakte de baby steeds wakker.
Ik heb een twitter aangemaakt voor dingen die mijn broer zegt, zijn opmerkingen mogen met de wereld gedeeld worden. http://twitter.com/thijsays
Afijn, dat was het. Alles prima kapitein. Fijne valentijnsdag!

Wedding Preview: Noah and Rachael

Niet al te gebruikelijk, maar ik moest gewoon nog iets delen op dezelfde dag.


Ben Potter & Drew Barefoot

Snifsnotterkuch hoera!

Dit zijn de momenten, waarop je dingen herinneren gaat. Ik ben nu al snipverkouden/grieperig sinds zondag. Heb daarvoor al twee leuke plannen af moeten zeggen. Maandag zouden we het filmproject afronden en woensdag zou ik helpen met het voorbereiden van de opendag.
Het is nu piepvroeg en ik kom nogmaals tot de conclusie dat dit toetsenbord echt niet handelbaar is. Ik had het over herinneren, want wat ik me herinner is dat ziek zijn vroeger zo leuk was. Hiep, hiep hoezee ik was een beetje flauw en dan kon ik een dagje thuisblijven. Nu, ben ik er toch echt van overtuigd dat, je niet kiplekker voelen, niet lekker is. Ik wil gewoon weer kunnen ademenhalen, rondhuppelen en 23 kilometer heen en terug naar school fietsen. En naar al die evenementen in mijn leuke leven toe! Vrijdag, da's morgen, ga ik op excursie met de schoolkrant naar een studentenvereniging in Groningen. Dat zou echt super moeten worden, mits ik me goed voel en er überhaupt heen ga.

Ik ben weer aan een nieuw verhaaltje begonnen, in het engels en het gaat over iemand zoals ik, maar dan anders. Ik zet het niet online, want ik heb een nieuwe manier van tikken voor mezelf uitgevonden. Niet letter op spelfouten en zinsstructuur! Ik schrijf alleen voor mezelf, en hoef niet te letten op dat ik iets fout doe. Schrijft een stuk ontspannender, gewoon je hoofd legen.

Superblij supercool gaaf super nieuws trouwens ook nog! Mariem, een meisje dat ik stiekem openbaar volg op twitter vroeg me laatst uit het niets of Dichterbij van het NNT niets voor mij was. Heb ik toen opgezocht. En ik heb me uiteindelijk ook nog eens aangemeld ook! Wablief, de impulsiviteit! Dichterbij is een project waar je onder proffesionele begeleiding een voorstelling in elkaar zetten gaat. Zie onder.

In de krokusvakantie van 2011 gaat er weer een nieuw Dichterbij project van start. Dit keer is het thema gebaseerd op de grote zaal voorstelling van het NNT op dat moment: Teiresias.
Dichterbij is hét jongerenproject van het Noord Nederlands Toneel en Club Guy&Roni. Zestig jongeren kunnen een kijkje krijgen in onze keuken en ervaren wat het is om theater te
maken bij deze professionele gezelschappen. Je kunt deelnemen in de categorieën acteren, dansen, muziek maken, podiumtechniek, videofilmen en monteren. Dat blijft niet
gescheiden: iedereen die op het podium staat zal meer disciplines tegelijk beoefenen. Wat wij willen is jongeren inwijden in het soort totaaltheater dat we maken. Dit is de 13e editie. En de meest gehoorde uitspraak van de deelnemers is “dit ga ik mijn hele leven niet meer vergeten!”, gevolgd door “dit was fantastisch! Ik wil meer..”

Nou mijn hoofd zit dus vol positiviteit. Waarschijnlijk ga ik dan ook verblijven in een jeugdhotel, heb ik ook nog nooit eerder gedaan eigenlijk :) Zin an!
Maar eerst moet al die ziekte en modder mijn hoofd uit, dankuwel.

Man About Town starring Kilian Martin | Autumn/Winter 2010

Deplorabel

Ik doe chagarijnig tegen alles en iedereen, luister naar depressieve, experimentele muziek die niemand kent en ik ben altijd moe. Hoi, Fleur is de naam. Fleur die een hekel aan haar eerste voornaam heeft en daarom er op staat om Fleur genoemd te worden. Fleur van 16, die denkt dat haar verjaardag snel is. Ookal duurt dat nog langer dan een maand, en komt eerst de voorjaarsvakantie nog. Word ze alweer 17, hoezee.

Vroeger gingen we rond deze tijd op wintersport. Nu hebben we geen geld meer. Geen geld niet voor niks niet. Niet voor vakantie, niet voor leuke kleren en niet voor de bus naar school.

Mijn ouders maken zich zorgen, ik heb het druk. Maar omdat mijn ouders zichzorgen maken mag ik het niet druk meer hebben, terwijl dat het enige in mijn leven is dat me nog lijkt te interesseren. Organiseren en nieuwe mensen ontmoeten is veel leuker dan iets proberen wat je toch niet kunt, genaamd school. Naar een examen toewerken dat ik toch niet haal, waar ben ik mee bezig.

Het is eindelijk weer weekend, de weken gaan best snel de laatste tijd. Als ik mocht, kon ik zaterdag helpen met een filmproject, zondag naar Arnhem nieuwe mensen ontmoeten en maandagavond het filmproject afronden. Maar mijn ouders vinden het een goed plan om Arnhem af te lassen, de leukste van de drie.

Vandaag, net, aan tafel, werd mijn vader ontzettend kwaad. Omdat ik alweer eens heel leuk chagarijnig deed. Alsof ik daar lol in heb. Paps noemde me, wat was het, een arrogante trut ofzo. Schelden doet ie normaal nooit zomaar, best geschrokken daardoor. Waar hij het meest kwaad om werd is mijn houding. Omdat ik ze niets vertel en ik altijd chagarijnig ben, hallo.

Ik kan niet vertellen, ik moet mezelf er echt tot dwingen. Altijd zo moe, en dan moet je alles wat je die dag beleefd heb ook nog eens aan je ouders uitleggen. Die dat dan nóóit de eerste keer begrijpen, en dan raak ik weer verder geirriteerd omdat het zo voor de hand ligt. En ondertussen maar dingen verbieden. Ik denk dat iedereen het wel kent.

Ik weet nog wel dat ik vroeger nooit dit soort dingen had, zat ik dag in dag uit achter mijn computertje. Blij dat ik nu eindelijk een leven heb, is het nog niet goed. Hè.

Klaagpost, blahblahblah. Ik wilde over de dingen typen die ik meemaak, maar dat doe ik wel een andere keer. Het regent nu eventjes, maar ik ben er van overtuigd dat de zon wel weer gaat schijnen na een paar goede cijfers.

Gepruts

The Gardevance
I found my life to be tristifical, so in my morning I went to meet an eternitarian. She said she would help me find a place where I could be like something cosmogyral. Usually I wasn’t really a person intrested in the supernatural. I have studies siagonology, a study I did purely autexousious. But this woman, this nepheliad...
When I arrived she immediately pulled out a gardeviance. I couldn’t ictuate with the meaning of it. She said I had to touch it. The fabric revoked a senticous feeling in my fingers. I tried to ask her what was going on but she made an interfation. ‘If you think you are nequient to concentrate we should stop now. I will help you become a sparsile, but only if you cooperate’, she said. Out of the gardeviance she took a perantique object I couldn’t identify. Now that it was no longer in the gardeviance I felt a feeling of vacivity come over me. ‘This gardeviance is unable to produce a redamancy. But the feeling will leave you starrified’, she said. And that’s when I understood.

De koffer
Ik vond mijn leven maar triest, dus heb ik in de ochtend een afspraak met een spiritueel iemand gemaakt. Eentje die gelooft in reïncarnatie en zo. Aan de telefoon zei ze dat ze helpen kon om een plek te vinden waar ik kon zijn als iets dat in het universum rondspint. Normaal ben ik niet zo’n persoon dat geïnteresseerd is in het spirituele. Ik heb een studie op het gebied van botten gedaan, deze studie deed ik compleet uit vrije wil. Maar deze vrouw… deze wolkennimf…
Toen ik aankwam haalde ze meteen een koffer tevoorschijn. Ik kon de betekenis van de koffer niet benadrukken. Ze zei dat ik het aanraken moest. Het materiaal wekte een prikkelig gevoel in mijn vingers. Ik probeerde haar te vragen wat er gebeurde maar ze onderbrak me. ‘Als je denkt dat je niet in staat bent om je te concentreren kunnen we beter nu stoppen. Ik kan je helpen om een deel van een ster te worden, maar alleen als je meewerkt’, zei ze. Uit de koffer haalde ze een heel antiek voorwerp, ik kon er niet uithalen wat het was. Nu dat dit niet meer in de koffer zat voelde ik een gevoel van leegte over me heen gaan. ‘Deze koffer kan je niet terug liefhebben. Maar het gevoel verlaat je vol met sterren’, zei ze. En toen begreep ik het.

tristifical - causing to be sad or mournful.
eternitarian - one who believes in the eternity of the soul.
cosmogyral - whirling round the universe.
siagonology - study of jaw-bones.
autexousious - exercising or possessing free will.
nepheliad - cloud-nymph.
gardeviance -chest for valuables; a traveling trunk.
ictuate - to emphasize.
senticous - prickly; thorny.
interfation - act of interrupting another while speaking.
nequient - not being able.
sparsile - of a star, not included in any constellation.
perantique - very antique or ancient.
vacivity - emptiness.
redamancy - act of loving in return.
starrify - to decorate with stars; to make into a star.

Titel verklaard; mijn moeder zei dat dit tijdverspilling was en ik toch een raar kind ben. Maar daar ben ik best wel een beetje trots op. Het klopt misschien niet helemaal, maar blijft leuk om te doen.

Bloedvergiet

Mijn ouders hebben al eerder een aantal van onze kippen laten slachten om op te eten. Nu hebben ze een van onze hanen geslacht omdat hij teveel kraaide en mijn moeder daardoor niet slapen kon. Zijn ze ziek in hun hoofd ofzo, verkoop m dan of zet m uit. Maar snij niet eigenhandig zijn kop eraf. Ik weet echt niet wat ik hier mee aan moet, dit gaat gewoon te ver.

Ik voel me misselijk en raar. Vind het idee om ze nu onder ogen te komen ook moeilijk. Hebben ze dan niet door dat ieder levend wezen het waard is om te leven.
Argument van mijn moeder is: 'Het is de natuur'. Maar iets eigenhandig vermoorden omdat je het niet uit kan staan is geen natuur meer. Als je het doet doe het dan voor een noodvoorraad eten of uit een ander soort levensbelang.
Gatverdamme, hoe kunnen ze.

Toen ze het gingen doen hoorde ik mijn moeder al zeggen in de bijkeuken: 'Sst, de kinderen weten het nog niet'. Suzan, de vrouw van de man die het werk uiteindelijk verricht heeft bleef binnen en vertelde mij dat ze even naar de kippen kijken gingen.
Vervolgens keek ik naar buiten en zag ik die man met een kip in zijn handen, zonder lichaam.
Waarom. Godverdomme, waarom nou.

Samenzweven

Tijdreizen, tijdspringen, liefdessprong,
in de wildernis, graven, groeven, gordels om.
Kussen, simpele kussen, diepheid, diepte, donker, dal
Dag, afscheid, verte, val.
Vallen, vielen, vieren, feesten, dansen, springen, luchtruim, vliegen,
vleugels, vlogen, vogels, zweven, drijven, kwijmen, kansloos wiegen.
Naaste, bloemen, grotten, druppels, water, zee-meer, oceaan,
tranen, bootjes, zwanen, liefdes, liefste, gingen, varen, gaan.

Knus

Vandaag kwam ik, zoals wel vaker voorkomt, hyperactief thuis. Met de gedachte: ‘eindelijk weekend!’. Mijn vader deed de deur open, waarna de idioot zodra hij de kamer verlaat ook meteen het licht uit doet. Heel goed voor de energierekening, maar ik zie dan natuurlijk niks, dus roep ik hem na. Ik tref later mijn ouders en broer aan in de eetkamer, voor zover je dat een eetkamer noemen kunt, t zit aan de woonkamer vast en wordt gescheiden door een kast. Mijn ouders aan de wijn, en mijn geheugen verteld me niet wat mijn broer nou precies dronk. Volgens mij waren er ook borrelnootjes, die al op waren.

Ik liep de keuken in om wat te drinken te pakken, en vanuit de keuken zag ik mijn lieve familie daar zo zitten en daarom had ik behoefte aan een potje catannen. Dat is een spel, voor de gemiddelde mens die dat misschien niet kent.
Nog steeds hyperactief, ‘zullen we kolonisten doen?!!’.
Mijn broer vond dat een goed idee, mijn vader ook, mijn moeder stemde uiteindelijk wel in. Zij is niet zo van de spelletjes, maar uiteindelijk doet ze altijd toch mee.
Ik heb samen met mijn vader toen het spel opgesteld, mijn broer was alweer naar boven vertrokken. Mam zei dat we pizza aten, papa vond dit goed uitkomen omdat we dan tenminste konden eten tijdens het spelen. Dus, pizzas in de oven, spel opstellen.
Nou hebben we eerst gegeten, en daarna pas gecatant, maar het gaat om het idee.
Mijn ouders en ik delen twee kaaspizzas, mijn broer eet er eentje met salami. Kan gewoon niet zonder vlees, ’t arme kind.

Vrijdagavonden zijn altijd het leukste met mijn familie, dan heeft iedereen de tijd omdat ze er niet vroeg uit hoeven de volgende ochtend. Ouders aan de wijn, en iedereen is in voor een spelletje.

Het werd nog spannend op het laatst, mijn broer en vader hadden 9 van de 10 punten en mijn moeder 8. Ik had er maar 7, maar dat deed er niet toe, het gaat om de lol.
Mijn broer won door te gokken met het kopen van een dichte kaart, waar bij hem toevallig een punt op stond. Na het spel en de pizza vertrok hij weer naar boven, ik had ondertussen ook al een muziekje opgezet. Dus spendeerden we de avond door keihard naar David Bowie te luisteren. Mijn normaal zo rustige vader marcheerde door de kamer, waar wij dan weer heel erg hard om moesten lachen en vervolgens ploften we moe op de bank neer met Dido – Thank you op de achtergrond.

Ik heb inmiddels mijn moeder aan Vinkenoog Spinvis Combo voorgesteld, die draait ze nu voordurend in de woonkamer. Ik keer terug naar mijn huidige verslaving, House MD online kijken. Ik kan eigenlijk niet opschrijven hoeveel lol ik deze avond heb gehad. Iedereen is zo lekker zichzelf, ik wou dat ik het kon filmen, maar mensen zijn nooit zichzelf als er een camera in de buurt is.
Toch reden voor een blogpost.

Vegadoe

Lekker zo'n speculaaskoekje, met een kopje koffie erbij (met suiker!).
Main reason dat ik nu schrijf is natuurlijk dat ik eigenlijk aan mijn huiswerk zou moeten.
Ik moet vanavond nog een heel leesdossier in elkaar plakken, gaat lekker als ik op tijd naar bed wil.
Waar ik het over hebben zou, ik heb gefaald.
Zoals ik net al zei, speculaaskoekje. Die worden dus ook met boter bereid.
En gisteren, op de bank House kijken met papa. En ja toen waren er natuurlijk die koekjes van het kerstpakket. Volgens mij zat daar zelfs ei in!
Ik heb er weer even diep en lang over nagedacht en ben tot de conclusie gekomen dat ik toch maar wacht tot ik huis ben met dat vegagedoe (titel ook meteen verklaard).
En suiker in de koffie, dat blijft toch ook lekkerder.

Eens zien, heb ik nog iets positiefs te melden. Behalve dat het koekje lekker is?
Ik heb een onvoldoende gescoord op mijn Topografie proefwerk, een goed cijfer daar voor had ik echt kunnen gebruiken. Maar hij rekent natuurlijk weer 1 punt aftrek per fout dus heb ik een één. Dat is samengevat gewoon echt heel erg kut.
Zul je zien, zit ik volgend jaar op het MBO.
Hoo, ik heb dus echt niets positiefs te melden. Ik heb nog steeds niet gepraat met personen waarmee ik zou moeten praten.
Wel leuk, iemand op youtube die Arielle heet heeft laatst een filmpje op youtube gezet met een psychologisch testje.
Linkjuuh... http://www.youtube.com/watch?v=Vug6it9-pZQ
Blijkt dus dat ik problemen zo groot als een olifant heb en dat ik daarmee omga door er naar te kijken en er niet te dicht bij te komen... hè, alweer negatief.

Papperlapap

Mijn uiterlijk dank ik aan mijn moeder en een klein beetje aan mijn vader. Eigenlijk aan allebei evenveel, want ik lijk het meest op mijn vader. Ik moest er wel een momentje over nadenken of ik het woordje 'lijk', nou met 'ij' of met 'ei' spellen moest. Misschien heb ik het nu wel niet eens correct gespeld. Nederlands is een ingewikkelde taal, veel ingewikkelder dan het Frans en het Engels. Duits daarintegen is weer even ingewikkeld, dat blijft bij mij gewoon niet hangen. Het lijkt wel alsof die mensen expres alle woordjes die wij op deze manier zeggen precies de andere manier zeggen. In de film die ik net zag, zaten lesbos en veganisten. Het was een geweldige film, behalve dan dat de heteros wonnen. Iets dat je in de realiteit niet zo snel ziet gebeuren. Grapje, ik weet ook niet precies waar dat op slaat. Ik moet gewoon even wat kwijt. Waarschijnlijk moet ik eigenlijk leren, en ja hoor, ik kijk voor me en wat ligt daar, een geschiedenisboek. Ik weet dat ik niet veel meer moeite moet doen dan de tekste doorlezen, even nadenken en dan begrijpen wat er staat. Het lastige is de kenmerkende begrippen, dingen letterlijk uit je hoofd leren. Nooit een van mijn sterkste punten geweest. Ik kan de onvoldoende wel hebben, maar ik voel me beter als ik goed scoor. Mams heeft de link naar mijn weblog ontdekt, dus als je dit leest, hoi mam. Ik stond er tot nu toe niet bij stil dat zij dit ook lezen kon, behalve toen ik het over schoolwerk ging hebben. Eigenlijk leer ik heel hard hoor mam, komt helemaal goed en die onvoldoende ga ik helemaal niet halen. Dat was een grapje, vinden de andere lezers leuk.
Ik bijt op mijn nagels, ik lijk wel hypocriet. Niet alleen bijt ik op me nagels maar ook het vel op mijn vingertoppen, mijn nagelriemen en eventuele stukjes droge huit op mijn knokkels. Dat mag er ook wel af. Ik moet er maar weer eens van die vieze nagellak op smeren, maar de afschuw als je dan na een lekker toetje je vingers aflikt. Bwrarghhghdpddd..
Ik wist geen titel voor dit blog, dus heb ik in google gezocht naar synoniemen voor onzin.
http://www.mijnwoordenboek.nl/synoniemen/onzin
Blijft leuk, taal.

Desalniettemin

Het is 2 januari, alweer een jaar geleden sinds dat voor het laatst zo was. Ik heb eergisteren samen met mijn familie en onbewust ook met heel Nederland gevierd dat we alweer in nummertje 11 zitten. Nou doen ik en mijn familie niet ontzettend veel aan nieuwjaar, mijn moeke heeft de hele middag oliebollen gebakken en we hebben die avond champagne gedronken en niet meer dan 5 vuurpijlen afgestoken. Wel vanuit de verte gekeken naar de vuurpijlen die andere mensen in het dorp afstaken, maar dat is zo ver weg dat je er niet superveel van kunt genieten. Alleen van de skyline die, toch eigenlijk best wel
<- een foto waard was. Ik heb natuurlijk ook superveel goede voornemens voor dit jaar, zo wil ik echt eens gaan sparen dit jaar. Dat ik met mijn camera die mooie skyline niet goed in beeld kon krijgen heeft me overtuigd dat ik een echt goede camera van Canon wil gaan kopen. Wel zonde, want de goedkoopste die ik kon vinden (van die soort die ik hebben wil), was al 300 euro. Dan is wel meteen de helft van wat ik zo verdien op Vlieland alweer weg.

Ook wil ik gezonder gaan eten, buiten huis begin ik met een veganistendieet, ik maak mijn eigen brood voor school wel en ik hoef geen koekje meer als er iemand jarig is. Waarom ik dit alleen buiten huis doe is omdat mijn moeke anders flipt, ze vind het al vervelend met koken sinds ik vegetarisch ben en zegt 'geen lol meer in koken te hebben omdat ze met zoveel verschillende dingen rekening moet houden'. Mijn broer bijvoorbeeld eet alleen maar vlees en junkfood, maar ik snap niet echt waarom ze nog steeds met hem rekening houd want zijn enige argument is het niet lekker vinden en hij is al 19, oud genoeg om zelf te koken. Maar ja ze wil toch dat haar kind gezond eet, dus. Zelfde met mij, ik heb al honderd keer gezegd dat ik mijn eigen brood wel smeer, maar mij kennende doe ik dat gewoon niet. En dan doe ik het ook echt niet, dus dan eet ik een dag niets, kan ik volhouden. Maar mama denkt dan dat ik naar de snackbar ga en friet lunch, ahaha. Not gonna happen this year, ik ga elke dag ontbijten, lunchen en avondeten. Go healthy! Voor ontbijt, want wie heeft er nou honger om 6 uur 's ochtends, ik niet, ga ik muesli eten elke dag. Met sojayoghurt&melk, die ik zelf dan wel zal moeten kopen. Dan is het misschien ook makkelijker om die 23 kilometer naar school te gaan fietsen (en uiteindelijk ook terug) en om mijn ogen open te houden op school.

Ook belangerijk! Ik moet echt een part-time baantje vinden. Dat word vast makkelijker naarmate het weer beter word aangezien het weer dan fijner word en meer mensen op terrasjes buiten willen gaan zitten. Moet ik wel goed regelen dat ik in de zomervakantie gewoon weer terug naar Vlieland kan. Of misschien blijf ik wel hier dit jaar, ben ik ook niet zo ver van huis de hele tijd.

Nog iets waar ik aan begonnen ben, als project voor dit jaar. Ik was hier vorig jaar december ook al een tijdje actief mee, is een 365-dagen fotoding. Het idee is dus dat ik elke dag een foto van mezelf neem, wel met een goede camera en dan kun je aan het eind van het jaar zien hoe ik veranderd ben. Leukleuk. Ik heb er al 1, van gisteren en ik moet er vandaag dus 1. Vorig jaar (aka december) vergat ik wel een paar dagen maar dat is voor dit jaar dus absoluut niet het plan! Meer fotos ook maken dus, hopelijk dat ik ook ooit zo'n mooie Canon heb om dat mee te kunnen doen. Vorig jaar heb ik met mijn kleine digi van Fujifilm wel 5679 fotos gemaakt, dat vind ik dus best wel heel erg veel. Ik heb hem pas sinds mijn verjaardag in maart! Ik denk dat ik voor mijn verjaardag van mijn ouders dit jaar een klein geldbedrag vraag ipv een groot cadeau zoals ik normaal krijg, mede om dus te sparen voor die Canon als ik met mijn belastingteruggave nog niet genoeg heb. Wat ik niet heb, dat weet ik zelf ook wel, dat is maar een tiental ofzo. Kijk mij nou, begin al net zo geobsedeerd met geld te worden als maman.
Nou dat was m wel weer, wie weet ga ik hier ook vaker in schrijven, is best heel leuk. Ik ga nu leuke blogjes opzoeken om te volgen.
Au revoir :) xxxxxxxx
Fleet Foxes - White Winter Hymnal