Witste jongen op de planeet

Ik heb een conclusie getrokken. Die conclusie luidt, ik heb teveel muziek. Momenteel staat in het balkje onderaan itunes dat ik 5082 songs en 30,46 gb te luisteren heb. Nou klinkt dat helemaal niet zo erg, maar mijn probleem is dat ik graag heb dat er een bepaald aantal sterretjes achter ieder nummer staat zodat ik weet of ik het nummer leuk vind of niet, van te voren. Als je snapt wat ik bedoel. Het is zo veel dat ik het niet allemaal beluisteren en 'raten' kan. Beetje vervelend, maar ik heb gelukkig wel veel keus. Momenteel luister ik naar Whitest Boy Alive - Burning. Nou heb ik dit nummer zeker eerder gehoord maar ik kan de titel er niet aan koppelen. Ook een nadeel van overvloedig veel muziek hebben.

Ik blog al een tijdje niet meer, tenminste niet hier. Ik open regelmatig klad op mijn bb om mijn gedachten vast te leggen. Dat terzijde, ik begin nu weer hier. Want dit is een leuk plekje, hoi blog.
Ik schrijf weer, niet alleen in klad. Ik ben begonnen met 3 verhalen, waarvan voor één ik echt gemotiveerd ben. Een cliché verhaal dat sprongen in de tijd maakt. Dan is de hoofdpersoon 3 en verteld ze over haar moeder en dan is ze 17 en overlijdt haar oma bij wie ze inmiddels woont. Ik laat ook expres belangrijke stukken weg die je dan later door flashbacks alsnog te weten komt. Oh, dus ze had wèl een relatie met die jongen. Die hele relatie is voordat ze al twee jaar uit elkaar zijn nog nooit eerder vermeld. Taal is leuk, vooral om mee te knoeien. Wat ik minder leuk vind aan taal en dan specifiek het Nederlands is dat je belangrijk zonder 'e' tussen de 'g' en de 'r' schrijft en dat onnuttig een echt woord is. Onnuttig is namelijk, dat kun je niet ontkennen, een heel erg lelijk woord. Het Nederlands over het algemeen is eigenlijk helemaal geen mooie taal. Als je 'ik hou van je' zegt, komt dat minder gevoelig over dan 'i love you' of 'je t'aime'. Of ligt dat aan mij? Maria was het met me eens, maar zij vind bijna alles wat ik zeg niet mooi.

Ik heb net de film Grease gezien, misschien is dat nu mijn favoriete film. Binnenkort wil ik samen met Maria 'The King's Speech' zien. Die keken mijn ouders gisteravond. Ik dacht dat ik respect had gekregen voor Nederlandse films sinds ik 'komt een vrouw bij de dokter' en 'de gelukkige huisvrouw' gezien heb maar met Nederlands keken we nu 'de eetclub' en die film heeft me weer ontzettend teleurgesteld. De kwaliteit in de film was alleen maar Carice van Houten. Nederlanders kunnen niet film-acteren. Hou het alsjeblieft bij fysiek theater, ook al was dat een belg. Dit snap je misschien niet en dat hoeft ook niet. Nog iets jammers: alsjeblieft in plaats van alstjeblieft. Dat tweede woord klopt gewoon niet omdat het een combinatie van als-je-blieft is. Maar alst klinkt mooier, mening. Whitest Boy Alive is zeker niet verkeerd, en ja kijk dat vergeet je dus dat je zoiets hebt wanneer je zoveel muziek te beluisteren hebt.